«

»

Sposób oceny dziecka w szkole.

Dzieci przekraczające próg szkoły będą oceniane przez pierwsze trzy lata inaczej, niż byli oceniani ich rodzice w swoich szkolnych latach. Podstawowym sposobem informacji o postępach dziecka jest ocena opisowa, a nie stopnie. Powinna ona wyrażać postępy w szeroko rozumianym rozwoju, a nie ograniczać się jedynie do odzwierciedlania postępów w nauce, jak to było wcześniej.

Czemu ma służyć takie ocenianie? Oceny opisowe powinny spełniać trzy podstawowe funkcje: informacyjną, korekcyjną oraz motywującą. Informacje przekazywane w ten sposób są wszechstronne, dość szczegółowo odnoszą się do tego, co dziecko już umie, czego się nauczyło. Korekcyjna rola ocen to określenie tych obszarów funkcjonowania ucznia, które sprawiają mu trudność, wskazanie, co powinien zmienić, poprawić. Natomiast motywujące elementy oceny pokazują drogę zmian, uwypuklają możliwości, podtrzymują zaangażowanie. W ocenie przeważnie wskazuje się mocne i słabe strony, z tym, że te ostatnie muszą zawsze być uzupełnione o sposób czy plan poprawy. Taki sposób oceniania jest dobry dla dziecka, lecz również dla rodziców i samych nauczycieli, stanowi rodzaj komunikatu zwrotnego.
Ocena opisowa powinna być rzetelna i wyważona. Z racji swoich funkcji nie powinna idealizować ani pogrążać dziecka, ani też pozostawiać go samego z problemem. Jednocześnie powinna być dostosowana do jasno określonych wymagań stawianych danemu dziecku, a nie jak było kiedyś – tylko do kryteriów
programowych. Ogólnie rzecz biorąc, w formułowaniu ocen uwzględniany jest wszechstronny rozwój dziecka, rozpatrywany w trzech głównych wymiarach: fizycznym, społeczno-emocjonalnym i intelektualnym. Każdy z tych wymiarów ma swoje bardziej szczegółowe kategorie.
Pierwsza, wstępna ocena opisowa ucznia klasy pierwszej dokonywana jest na początku roku szkolnego, ma charakter diagnostyczny i stanowi punkt wyjścia do dalszej, bardziej indywidualnej pracy z dzieckiem. Przez cały semestr mały uczeń powinien podlegać ocenie bieżącej, czyli systematycznie otrzymywać sygnały o swoich postępach, zachowaniu czy błędach, opatrzone wskazówkami do dalszej pracy. Każdy semestr i rok szkolny zamyka ocena podsumowująca, w której wszystkie informacje sformułowane są pisemnie.
Ocenianie opisowe można też nazwać wspomagającym, gdyż służy ono przede wszystkim wspieraniu dalszego rozwoju dziecka. Celowi temu podporządkowane jest codzienne ocenianie w trakcie kontaktów z uczniem poprzez: obserwację dziecka i efektów jego pracy, rozmowy, komentarze do prac, motywowanie. Nauczyciel w procesie oceniania posługuje się różnymi narzędziami, takimi jak: dziennik zawierający bieżące spostrzeżenia na temat danego ucznia, zestaw prac dowolnych oraz tzw. kart pracy dziecka, standardowy arkusz obserwacyjny oraz własne instrumenty oceniania.

 

Dr Marta Rzadkiewicz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *